|
Ojcowski Park Narodowy Ojcowski Park Narodowy leży w strefie podmiejskiej Krakowa, w sercu obszaru zamieszkałego przez 1/4 populacji naszego kraju. Zatem kluczowym problemem dla Parku jest intensywny ruch turystyczny, który trwa tutaj przez ponad 6 miesięcy w roku, tj. od ok. połowy kwietnia do pierwszej dekady listopada. Szacunkowe dane wykazują liczbę turystów od ponad 200 tys. w 1990 r do ok. 350-400 tys. w 1999 roku. Nadmierna koncentracja zwiedzających powoduje zatłoczenie szlaków turystycznych i miejsc najczęściej odwiedzanych. Należy do nich Pieskowa Skała, centrum Ojcowa (okolice zamku i Krakowskiej Bramy) oraz Jaskinia Łokietka. Od kilku lat największy problem stanowi wzrastający z roku na rok ruch samochodowy, zwłaszcza w dni wolne od pracy. Obydwa parkingi - w centrum Ojcowa (przy zamku) i w Pieskowej Skale są bardzo szybko zapełniane i pojazdy zatrzymują sie wzdłuż drogi jezdnej, zwłaszcza w rejonie skrzyżowania na Złotą Górę i przy kaplicy w Ojcowie. Duża pomoc w regulacji ruchu turystycznego stanowi Straż Ochrony Przyrody Policja ze Skały oraz działająca od początku 1999 r. 2-osobowa Straż Ojcowskiego Parku Narodowego. Do dyspozycji zmotoryzowanych turystów był bezpłatny w dni robocze parking na Złotej Górze (w dni wolne od pracy pobierano opłaty), który w dni zwykle jest praktycznie mało wykorzystany, a takze w dni świąteczne ma wolne miejsca. Zatłoczenie Parku pojazdami mechanicznymi wymaga ukończenia drogi obwodnicowej z Sułoszowej do Sąspowa przez tzw. Bukowiec. Droga ma już ponad 20 letnią historię i na razie nic nie wskazuje na jej szybką budowę. Ojcowski Park Narodowy nie ma więc praktycznie wpływu na ograniczenie liczby turystów, a zwłaszcza liczby pojazdów samochodowych. W związku z tym stara się przynajmniej wpływać na zmianę modelu zwiedzania - z rekreacyjnego na edukacyjny.
|
