| Ustronie Morskie |
|
|
Ustronie Morskie (dawniej: niem. Henkenhagen, Ostseebad Henkenhagen) – wieÅ› letniskowa poÅ‚ożona nad Morzem BaÅ‚tyckim w woj. zachodniopomorskim, powiat koÅ‚obrzeski, gmina Ustronie Morskie, przy drodze krajowej nr 11 pomiÄ™dzy KoÅ‚obrzegiem i Koszalinem. W skÅ‚ad soÅ‚ectwa "Ustronie Morskie" wchodzÄ… również miejscowoÅ›ci GrÄ…bnica i Wieniotowo. IntegralnÄ… częściÄ… wsi sÄ… także: Chróstowo, Krasnobrzeg, StÄ™szyce. WieÅ› o charakterze typowo turystycznym. WiÄ™kszość zakÅ‚adów, hoteli i punktów gastronomicznych oferuje swoje usÅ‚ugi tylko w sezonie letnim. Dojazd samochodem ze wschodu przez Koszalin drogÄ… do KoÅ‚obrzegu, z zachodu odwrotnie.W miejscowoÅ›ci znajduje siÄ™ stacja kolejowa Ustronie Morskie. Ustronie Morskie to jedna z bardziej znanych miejscowoÅ›ci turystyczno-uzdrowiskowych polskiego wybrzeża. Bogata oferta miejsc noclegowych w hotelach, pensjonatach, sanatoriach (caÅ‚orocznych), domach prywatnych i kempingach zróżnicowana jest pod wzglÄ™dem cen, dajÄ…c turystom możliwość wyboru. W miejscowoÅ›ci znajduje siÄ™ jednonawowy koÅ›cióÅ‚ neogotycki z 1884 roku, dom kultury z bibliotekÄ… (liczba woluminów przekracza 30 tys.) i galeriÄ… sztuki, park nadmorski, molo, przystaÅ„ rybacka, plaża odtworzona w 2006 roku (wczeÅ›niej zostaÅ‚a zniszczona), muszla koncertowa, kino (czynne okresowo), stadion sportowy. Liczne restauracje, kawiarnie, ogródki piwne, smażalnie ryb i dyskoteki. W niewielkiej odlegÅ‚oÅ›ci od centrum Ustronia znajdujÄ… siÄ™ zaniedbane umocnienia wojskowe z okresu PRL; w nadmorskich lasach ukryte sÄ… potężne schrony i dziaÅ‚obitnie. Do koÅ„ca XIX w. wieÅ› rybacka. W okresie powstawania kÄ…pielisk i sanatoriów powoli nabieraÅ‚a charakteru miejscowoÅ›ci wypoczynkowej. Dynamiczny rozwój miejscowoÅ›ci rozpoczÄ…Å‚ siÄ™ z chwilÄ… oddania do użytku linii kolejowej Koszalin-KoÅ‚obrzeg w roku (1899), co umożliwiÅ‚o Å‚atwy dojazd ze Szczecina i Berlina. Uprawnienia gminy wieÅ› uzyskaÅ‚a w roku 1905. W tym czasie zbudowano istniejÄ…cy do dziÅ› (obecnie kompletnie zdewastowany i zrujnowany) PaÅ‚ac Nadbrzeżny. Liczba goÅ›ci stale rosÅ‚a - w roku 1899 zanotowano 360, w roku 1905 - okoÅ‚o 1200, na krótko przed I wojnÄ… Å›wiatowÄ… ok. 3000. W latach 20. XX wieku miejscowość byÅ‚a już jednym z bardziej znanych kÄ…pielisk w Niemczech. W roku 1939 mieszkaÅ‚o tu 1681 staÅ‚ych obywateli w przeszÅ‚o 400 gospodarstwach. Od 1945 należy do Polski, poczÄ…tkowo nosiÅ‚o nazwÄ™ Ustronie Nadmorskie. W okresie ostatnich kilku dziesiÄ™cioleci rozwinęła siÄ™ baza turystyczno-wypoczynkowa, powstaÅ‚a duża liczba oÅ›rodków wypoczynkowych i obiektów sanatoryjnych. W latach pięćdziesiÄ…tych XX w. w ramach budowy systemu obrony wybrzeża w nadmorskim lesie na wschód od miejscowoÅ›ci powstaÅ‚y cztery stanowiska baterii artylerii nadbrzeżnej. PowstaÅ‚a 31 Bateria Artylerii StaÅ‚ej. Na żelbetonowych podstawach zamontowano cztery sowieckie dziaÅ‚a kalibru 130 mm. MiaÅ‚y one bronić dostÄ™pu do koÅ‚obrzeskiego portu. W latach 1961 - 1965 jednostkÄ™ skadrowano, na poczÄ…tku lat 70. wycofano ze sÅ‚użby, a dziaÅ‚a pozostawiono samym sobie. Natomiast nieco dalej na wschód, tuż za rzekÄ… CzerwonÄ… na pozostaÅ‚oÅ›ciach poniemieckich dróg i budowli oÅ›rodka rehabilitacyjnego Luftwaffe zbudowano stanowiska ogniowe 42. Dywizjonu Rakietowego 26. Gryfickiej Brygady Wojsk Obrony Powietrznej Kraju. W 1995 dywizjon rozformowano. W 1996 roku obiekty przejęła Baza Techniczna Marynarki Wojennej. W okresie PRL wzdÅ‚uż plaż, na wydmach staÅ‚y stalowe wieże obserwacyjne Wojsk Ochrony Pogranicza wyposażone w duże profesjonalne lornety i radary morskie. |
| « poprzedni artykuÅ‚ | nastÄ™pny artykuÅ‚ » |
|---|
